วันหนึ่ง มีแขกที่คุ้นหน้าแวะมาที่ Mellow Kitchen
เขาคือท่านผู้เฒ่า ผู้เป็นหัวหน้าแห่งดาวตุ๊กตา Maple ถามขึ้นทันทีก่อนที่เขาจะได้นั่งลงด้วยซ้ำ ถามถึงเรื่องราวของ Muffin และถามว่าชะตาที่ตุ๊กตาของแม่เคยเดินผ่าน จะเกิดซ้ำกับ Muffin ด้วยหรือไม่
ท่านผู้เฒ่าเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วค่อย ๆ เอ่ยปากออกมาช้า ๆ
การที่ตุ๊กตาของแม่หายสาบสูญไปนั้น เป็นวิถีแห่งดวงดาว แต่สำหรับเธอ อาจจะยังมีความเป็นไปได้อีกทางหนึ่งก็เป็นได้
ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา ท่านผู้เฒ่าได้ค้นหาในตำราเก่าแก่มาตลอด
เงื่อนไขที่จะทำให้ภารกิจของ Muffin สิ้นสุดลงนั้นมีเพียงข้อเดียว นั่นคือช่วงเวลาที่ Maple สามารถยืนหยัดด้วยตัวเองได้อย่างสมบูรณ์ สมมติฐานที่ท่านผู้เฒ่าค้นพบคือสิ่งที่จะพลิกกลับเงื่อนไขนั้น
หากสภาพที่ Maple ยังต้องการ Muffin ถูกคงไว้ตลอดไป เงื่อนไขของการสาบสูญก็จะไม่มีวันก่อตัวขึ้นได้
มันคือความเป็นไปได้ ไม่ใช่ความแน่นอน แต่ก็ต่างจากการไม่มีอะไรเลย
และท่านผู้เฒ่ายังหยิบยกอีกเรื่องหนึ่งขึ้นมา
เขาบอกว่าวิกฤตกำลังจะมาเยือนหมู่บ้านในไม่ช้า เครื่องส่งสัญญาณที่เชื่อมระหว่างโลกและดาวตุ๊กตาได้แตกสลายเพราะรับภาระเกินกำลัง พลังงานแห่งความสุขที่เคยไหลไปยังดาวตุ๊กตาสูญสิ้นปลายทาง กระจัดกระจายไป ตุ๊กตาทั้งหลายจึงเริ่มสูญเสียรากฐานของการมีอยู่ และค่อย ๆ กลายเป็นโปร่งใส
ผู้คนบนโลกก็เช่นเดียวกัน ชาวบ้านที่สูญเสียแหล่งที่มาของหัวใจวัยเยาว์ ต่างพากันเริ่มเฉื่อยชาไปทีละคน ทีละคน
ขณะที่ท่านผู้เฒ่ากำลังขบคิดอยู่นั้น ก็พบเบาะแสหนึ่ง
Dream Food ที่ Maple และ Muffin ทำขึ้นด้วยกัน ผู้คนที่ได้กินมัน ต่างก็หวนคืนความทรงจำเกี่ยวกับตุ๊กตาที่เคยลืมเลือนไป และกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
การแก้ปัญหานี้ อาจกลายเป็นหนทางที่จะช่วย Muffin ก็เป็นได้
Maple ฟังคำพูดของท่านผู้เฒ่าอย่างเงียบ ๆ
ไม่มีอะไรที่แน่นอนเลยสักอย่าง แต่เป็นครั้งแรก ที่ความคิดว่าตัวเองทำอะไรไม่ได้ ได้หายไป
