บนดาวตุ๊กตา มีเหล่าเด็กน้อยที่ยังไม่มีชื่ออาศัยอยู่
เหล่าภูตในสภาพดวงวิญญาณบริสุทธิ์ ไร้ตัวตน ไร้เสียง ไร้ความทรงจำ
พวกเขาล่องลอยไปทั่วทุกซอกมุมของดาวตุ๊กตา กินโดนัทวิเศษและค่อย ๆ เติบโตอย่างช้า ๆ
ไม่ใช่เพื่อจะเป็นอะไร แต่แค่ดำรงอยู่อย่างนั้น เฝ้ารอวันที่ตุ๊กตาผู้ต้องการพวกเขาจะเดินทางมาถึง
นั่นคือช่วงเวลาของพวกเขา
และในวันหนึ่ง รถไฟทางช้างเผือกก็มาถึง
ผู้ที่ลงจากรถไฟนั้น มักเป็นเหล่าตุ๊กตา ตุ๊กตาที่เด็ก ๆ ค่อย ๆ ห่างมือไปอย่างเป็นธรรมชาติเมื่อเติบโตขึ้น
ตุ๊กตาที่จู่ ๆ ก็ไม่ถูกวางไว้บนเตียงอีกต่อไป พวกเขาไม่ได้ถูกทอดทิ้ง
เพียงแค่เด็ก ๆ โตขึ้นเท่านั้นเอง เหล่าตุ๊กตารู้ดี แต่ก็ยังขึ้นรถไฟอย่างเงียบ ๆ
ในชั่วขณะที่ตุ๊กตามาถึง ดวงวิญญาณภูตที่เฝ้ารออยู่ก็ค่อย ๆ ซึมซับเข้าไปข้างใน
จากตอนนั้นเองที่เป็นจุดเริ่มต้นอย่างแท้จริง
เมื่อสิ่งที่ตุ๊กตานำติดตัวมาจากโลก (ความทรงจำอันอบอุ่นที่แบ่งปันกับเด็กน้อย) ไหลเข้าสู่ภูต บางสิ่งบางอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไป
ในตอนแรกเป็นเพียงแรงสั่นเล็ก ๆ จากนั้นทีละน้อย แววตาก็ปรากฏขึ้น เสียงก็ปรากฏขึ้น บุคลิกก็ปรากฏขึ้น
ความทรงจำของการเคยถูกรักกลายเป็นสารอาหาร และในที่สุดสิ่งมีชีวิตหนึ่งก็ถือกำเนิดขึ้น
เหล่าตุ๊กตาที่มีตัวตนขึ้นมาในแบบนี้ ล้วนมีจุดร่วมเหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง ขึ้นอยู่กับว่าความทรงจำที่นำติดตัวมานั้นเป็นของใคร
บุคลิก น้ำเสียง และแม้แต่รอยยิ้มของตุ๊กตาตัวนั้นก็ดูคล้ายใครคนหนึ่งอยู่บางส่วน เพื่อนสนิทคนแรกในวัยเด็กของพวกเขานั่นเอง
Muffin ก็ถือกำเนิดขึ้นในแบบนั้นเช่นกัน
เก็บงำความทรงจำของ Maple ไว้ ในรูปลักษณ์ที่ละม้ายคล้ายกับ Maple
