
ตรงหน้า Maple ผู้เหน็ดเหนื่อย ตุ๊กตาหมีตัวน้อยปรากฏขึ้นพร้อมกับแสงระยิบระยับอันอ่อนโยน
และสมุดสูตรอาหารที่ใหญ่เกือบจะเท่าตัวของมันเอง
ในหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง ในที่สุดตัวเอกก็ได้เปิดร้านอาหารที่ใฝ่ฝันมานาน
ทำให้ผู้คนมีความสุขด้วยอาหารแสนอร่อย นั่นคือทั้งหมดที่ Maple ปรารถนา
แต่สำหรับคนที่เพิ่งก้าวออกสู่โลกกว้างเป็นครั้งแรก การดูแลร้านเพียงลำพังนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิด
งานที่หลั่งไหลเข้ามาไม่หยุดหย่อน และกำแพงสูงระหว่างความฝันกับความจริง การถอนหายใจยาว ๆ ด้วยร่างกายที่อ่อนล้าทุกค่ำคืน ก็กลายเป็นเรื่องปกติของชีวิตประจำวันไปโดยไม่รู้ตัว จนกระทั่งถึงช่วงเวลาที่ต้องคิดหนักว่าควรจะปิดร้านไปเลยดีหรือไม่
แล้วคืนหนึ่งก็มาถึง
ขณะที่ Maple นั่งกอดเข่าอยู่ที่มุมหนึ่งของห้องครัว จมอยู่กับความคิด ตุ๊กตาหมีตัวน้อยก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับแสงระยิบระยับอันอ่อนโยน
ตุ๊กตาหมียิ้มสดใสกระโดดเข้ามากอด แล้วชูสมุดเล่มใหญ่ที่เกือบจะเท่าตัวของมันเองอย่างภาคภูมิใจ ก่อนจะเอ่ยขึ้น
ถ้าทำสมุดสูตรอาหารเล่มนี้ให้สำเร็จได้ ความกังวลทั้งหมดของ Maple ก็จะหมดไปเลยนะ!
Maple กล่าวขอบคุณ แต่ก็อดถามไม่ได้
ว่าทำไมถึงอยากช่วยเหลือตน ตุ๊กตาหมียิ้มสดใสบอกว่า ในเมื่อตนเองเป็นภูตน้อย ก็เป็นเรื่องธรรมดาที่จะทำหน้าที่ของตนเท่านั้นเอง แต่ Maple กลับรู้สึกได้รำไร
ว่ารอยยิ้มสดใสนั้น เธอเคยเห็นมาก่อนเมื่อนานแสนนานมาแล้ว


